Arthur Kemp „Marsz Tytanów. Historia Białej Rasy” (fragmenty)

Egipt: Nordyckie pustynne imperium

Część pierwsza: Era predynastyczna i Stare Królestwo 3500 r. p.n.e.-2270 r. p.n.e.

     Mimo iż znajduje się w północnej Afryce, Egipt został zasiedlony przed 3500 r. p.n.e. przez trzy białe ugrupowania, mianowicie typ staroeuropejski śródziemnomorski, proto-nordycki i nordycki indoeuropejski, z których ostatnia grupa penetrowała terytorium jako część wielkiej fali indoeuropejskich inwazji, które miały miejsce od 5600 r. p.n.e.
     Po prawej: Wkraczając do Egiptu w czasie wielkich indoeuropejskich migracji z basenu Morza Czarnego około 5600 r. p.n.e., ludy nordyckie, takie jak „Rudzi” (poniżej), zasiedliły dolinę Nilu i położyły podwalinę pod to, co do 3000 r. p.n.e. miało się stać I dynastią egipską.
     Ludność żyła w typowych osadach neolitycznych, a ten okres historii jest zwany okresem predynastycznym i oficjalnie uważany za zakończony
w 3100 r. p.n.e.
 

U góry po lewej stronie: Pozostałości zewnętrznej ściany grobowca faraona Uadji z II dynastii (2770-2650 p.n.e.) w Sakkarze. Ukazuje wbudowaną boazerię z tego okresu oraz gliniane głowy byków, noszące naturalne rogi. Zauważcie wyraźne podobieństwo (obok po prawej) do kultu byczego rogu z Catal Huyuk w Turcji bliżej Morza Czarnego, co jest dalszym dowodem związku między tymi dwoma regionami.

„RUDY” I INNI MIESZKAŃCY WCZESNEGO EGIPTU

     Z rasowego punktu widzenia mieszkańcy Egiptu w tamtym okresie byli podzieleni na trzy grupy. Dowody szkieletowe z miejsc grobów ukazują, że pierwotni przedstawiciele rasy białej śródziemnomorskiej i proto-nordyckiej byli w większości na tym obszarze – dobrze zachowane zwłoki znalezione w piaskowym grobie w Egipcie, pochodzące w przybliżeniu z 3000 p.n.e., wystawione w Muzeum Brytyjskim w Londynie, otrzymały przezwisko „Rudy” z powodu rudych włosów – cechy rasowej znajdowanej jedynie u osób pochodzenia nordyckiego.

Powyżej: Dobrze zachowane zwłoki z okresu przeddynastycznego w Egipcie, około 3300 lat p.n.e. Dzięki pochówkowi w piaszczystym grobie naturalna suchość otoczenia zakonserwowała ciało. Jego rude włosy (stąd cechy nordyckie) są tak dobrze zachowane, że otrzymał przezwisko „Ginger” („Rudy”) w Muzeum Brytyjskim, gdzie można go oglądać. Po prawej: Głowa „Rudego”.

     Wykopaliska ujawniły również, że znacząca mniejszość ludów semickich (arabskich) zamieszkiwała dolinę delty Nilu razem z Białymi, a daleko na południu (późniejszy południowy Egipt i Sudan) mieszkała duża liczba Czarnych. Byli to Nubijczycy, którzy mieli się pojawić w historii Egiptu – i przeciw którym Egipcjanie prowadzili wojnę, czyniąc ich też niewolnikami przez blisko 2000 lat.
     Istnienie w Egipcie tych dwóch niebiałych grup miało później znacząco wpłynąć na historię tej cywilizacji, jak też uczynić wiele na drodze do obalenia „środowiskowej” teorii pochodzenia cywilizacji, jako że wszystkie trzy grupy dzieliły to samo środowisko, ale ich osiągnięcia kształtowały się na zróżnicowanym poziomie.

„STARE KRÓLESTWO 3100 – 2270 p.n.e.

     Jednakże, jeśli chodzi o współczesne ramy czasowe, kraj egipski zaczął się formalnie kształtować krótko po utworzeniu cywilizacji między doliną Tygrysu i Eufratu.
     Do 3100 p.n.e. w Egipcie zaczęły pojawiać się wspólnoty łączące się w północne i południowe królestwa. W tym mniej więcej roku dynamiczny przywódca o imieniu Menes zjednoczył te królestwa i ustanowił stolicę w Memfis nad Nilem. Tym samym rok 3100 p.n.e. oznacza początek okresu dynastycznego, zwanego przez historyków Starym Królestwem.

Reklamy

Możliwość komentowania jest wyłączona.

%d blogerów lubi to: